„Mistrz” oraz „Zemsta” czyli książki Katarzyny Michalak z nutą erotyzmu

„Mistrz” Katarzyna Michalak

Nie jestem chyba fanką książek o mafii, ale właściwie nie jestem w stanie powiedzieć, czy książka dotyczyła raczej mafii czy seksu. Dostrzegam ogromną różnicę w pisaniu erotycznych wątków przez polskich autorów i tych zagranicznych, ale nie umiem ocenić, którą wolę… Tutaj obyło się bez wulgaryzmów, miało być chyba jednak delikatniej, a czasem nawet romantycznie. Choć nie zawsze, wiadomo mafia jest jednak brutalna… 

Wyobraźcie sobie, że wracacie do domu po ciężkim dniu i znajdujecie się w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiedniej chwili. I wszystko wali się jak domek z kart, a właściwie jak domino, bo jedno wydarzenie pociąga za sobą kolejne. Każde gorsze od poprzedniego! Bo co robić, gdy mafia uważa, że jesteś w coś zamieszana, a to wcale nie jest prawda. A równocześnie zadajesz tyle pytań, i to jakich pytań! że właściwie wcale nie wiadomo, czy jesteś taka niewinna jak wyglądasz…. To tyle o Soni, ale pojawia się również Andżelika. To jest niezłe ziółko, uwodzi, podrywa, ciągle poluje na każdego faceta, który stanie na jej drodze. 

I najważniejsi – dwaj bracia, szefowie mafii, w strefie handlu narkotykami najlepsi! Przed nimi najważniejsza akcja życia! I zdrajca w szeregach! Który z przyjaciół zdradził? Czy na pewno ten, którego wszyscy podejrzewają? 

W książce jest miejsce na miłość, seks, walkę o życie, próbę rozpoznania wrogów wśród najbliższych.

Książka może nie porywa gdzieś wysoko w kosmos, ale niewątpliwie jest ciekawą pozycją na wakacyjny urlop. W końcu kto nie chciałby poczytać o zakazanej miłości, o porywach serca, a przy tym o niebezpieczeństwach. No i ta piękna wyspa… zamarzyłam o takiej! 

„Zemsta” Katarzyna Michalak

Tom drugi zaczyna się niezbyt przyjemnie – ci, którym udało się przeżyć w pierwszym tomie giną. Giną na oczach swojej córki, której jednak udaje się przeżyć… pytanie tylko, czy osiemnastolatka, która widziała, jak jej rodzice zostali zastrzeleni, która musi uciekać, a nie ma żadnej rodziny i nie ma się gdzie ukryć będzie potrafiła uciec mordercom? Bo walka o życie na pewno się nie skończyła. Marie ucieka ze szpitala, ale nie ma pojęcia, co ją czeka, gdy pojawi się na ulicy.

Namierzają ją różni ludzie, i przyjaciele i wrogowie, czy będzie umiała ich rozpoznać? 

I czy swoimi ucieczkami nie ściągnie na siebie i na przyjaciół jeszcze większych kłopotów?

I znowu miłość, znowu seks, znowu mafia. Wyrównanie rachunków sprzed dwudziestu lat…

Od początku domyślałam się kim jest Człowiek Bez Twarzy. Miałam tylko nadzieję na inne zakończenie. 

Cóż, tom drugi jest po prostu kontynuacją sposobu pisania i tworzenia historii, więc nie mogę powiedzieć, że książka jest lepsza lub gorsza. Na pewno można się oderwać nieco od rzeczywistości….

No chyba, że w Polsce rzeczywiście pisarki zarabiają tyle, że kupują ogromną posiadłość na Cyprze…? Przyznajcie się od razu!

Ale prawda jest taka, że o mafii nie wiem nic, więc może rzeczywiście są oni czuli, delikatni i wrażliwi? 🙂

Naprawdę warto zabrać ze sobą na plażę i oderwać się od codzienności.