Zawsze mówiłam, że nikogo na Poligon nie wpuszczę, ale jako że Ewka zaczęła się szarogęsić w poligonowej kuchni, a przy każdej okazji plądruje moją biblioteczkę to dziś zapraszam Was na Jej recenzję… pierwszą, ale pewnie nie ostatnią!
Czy Wy też tak macie, że przeglądacie księgarnie internetowe i dodajecie coraz to nowe pozycje do koszyka? Uwielbiam to robić! Poznawanie nowych autorów i książek w ten sposób to taki pierwszy etap czytania. Kiedy więc pojawiła się możliwość przeczytania książki nie mogłam odmówić!
Jakiś czas temu w oczy rzuciła mi się książka Ellen Marie Wiseman pod tytułem „To, co zostawiła”. Już same okładka mnie przyciągnęła. Opis nie zapowiadał aż tak głębokiej i przyjmującej treści. Nie spodziewałam się, że wzbudzi we mnie takie emocje. Autorka zabiera nas w bardzo emocjonującą podróż w przeszłość, o której dowiadujemy się w dużej mierze z pamiętnika i listów młodej kobiety – Clary.
Dziewczyna zostaje zamknięta przez swojego ojca w zakładzie dla obłąkanych. Myśli, że to kara i ojciec szybko pozwoli jej wrócić do domu. Niestety, dzieje się inaczej. Historia domu dla obłąkanych przeraża. Szokuje. Smuci. Nie chcę zdradzać Wam szczegółów, powiem tylko, że wraz z bohaterką poznajemy wszystkie ciemne sekrety tego miejsca.
Czytając byłam przerażona tym, jak traktuje się tam ludzi…
A co robi nasza bohaterka? Żyje. Próbuje być silna dla… No właśnie, dla kogo?
Musicie przeczytać książkę!
Gdy już wydawało mi się, że wszystko zmierza ku końcowi autorka wprowadzała kolejny wątek. Do końca czytałam z zapartym tchem. Ale chwila, skupiłam się na Clarze i pierwszej połowie XX wieku a w książce poznajemy też młodziutką Izzy, której również nieobce są miejsca takie jak szpital psychiatryczny. Dziewczyna boryka się ze swoją przeszłością i wspomnieniami o straszliwej zbrodni, której była świadkiem i przez którą straciła ojca i poniekąd matkę. Izzy nie potrafi wybaczyć mamie, że zabiła ojca. Nie rozmawia z nią, nie czyta listów od niej.
Co połączy te dwie kobiety żyjące w różnych czasach i w różnych miejscach? Czy Clara odzyska spokój ducha? Czy Izzy zdąży wybaczyć i uda jej się zrozumieć matkę?
Niesamowita książka trzymająca w napięciu do ostatnich stron!
Historia miłości, dojrzewania, cierpienia i próby pogodzenia się ze światem i przede wszystkim ze sobą.
Książka zdecydowanie trafia na moją półkę ulubionych książek!
Za możliwość przeczytania książki dziękujemy Wydawnictwu Kobiecemu
